<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Medical Laboratory Journal</title>
<title_fa>Medical Laboratory Journal</title_fa>
<short_title>mljgoums</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://mlj.goums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2538-4449</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2538-4449</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.66224/mlj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1394</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>9</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>جهش های مقاومت دارویی ژنHIV-1RT در بیماران تحت درمان با داروهای ضد رتروویروسی (HAART)</title_fa>
	<title>Drug-Resistant HIV-1 RT Gene Mutations in Patients under Treatment with Antiretroviral Drugs (HAART) in Iran</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>تحقيقي</content_type_fa>
	<content_type>Original Paper</content_type>
	<abstract_fa>چکیده
        زمینه و هدف: استفاده از داروهای ضد رتروویروسیHAART  به طور موثری مانع از پیشرفت همانند سازی ویروس HIV-1 و افزایش طول عمر بیماران می شود. دلایل فراوانی برای عدم موفقیت درمان بیماران وجود دارد. یکی از مهمترین دلایل عدم موفقیت درمان بیماران، مقاومت دارویی است. هدف این مطالعه، تعیین جهش های مقاومت دارویی ژن RT این ویروس در بیماران تحت درمان با داروهای ضد رترو ویروسی بود.
        روش بررسی: در این مطالعۀ توصیفی- مقطعی از 130 بیمار HIV مثبت تحت درمان با داروهای ضد رتروویروسی(HAART) خون وریدی گرفته شد. جهت تعیین جهش های مقاومت دارویی، با استفاده از پرایمرهای اختصاصی ژن RT مراحل RT-PCR و PCR انجام و تعیین توالی شدند. زیر واحد ها وجهش ها با استفاده ازStanford HIV drug resistance sequence database تعیین شدند.
        یافته ها: در 122 بیمار تحت درمان، اکثر جهش های اصلی مربوط به داروهای نوکلئوزیدی و غیرنوکلئوزیدی بودند. در 4/66 درصد از بیماران زیر واحد A ، 2/26درصد زیر واحد D و 4/7درصد زیر واحد B یافت شد. بیماران به داروهای نوکلئوزیدی مهارکنندۀ RT (NRTI) 7/23 درصد و غیر نوکلئوزیدی مهارکنندۀ RT (NNRTI) به میزان3/30 درصد مقاوم بودند. بیشترین مقاومت مربوط به نویراپین و افاویرنز بود که به ترتیب3/21 و 7/19 درصد بودند. کمترین مقاومت مربوط به زیدوویدین و تنوفویر بود و112 نفر(5/91%) از بیماران به هر دو دارو حساس بودند.
       نتیجه گیری: استفاده از دو داروی مهارکنندۀ نوکلئوزیدیRT و یک داروی مهارکنندۀ پروتئاز در درمان HAART می تواند موثر باشد.
         واژه های کلیدی: HIV ، مهارکنندۀ نوکلئوزیدی RT، مهارکنندۀ غیرنوکلئوزیدی RT، مقاومت دارویی
</abstract_fa>
	<abstract>Abstract

Background and Objective: Highly Active Antiretroviral Therapy (HAART) can effectively prevent the progression of HIV-1 replication and increase  life expectancy. There are numerous causes of  treatment failure and the leading one is drug resistance. Thus, we aimed to determine the HIV RT gene drug resistance mutations in patients treated with antiretroviral medications.

Material and Methods: In this cross - sectional study, venous blood was taken from 130 HIV-positive patients treated with antiretroviral medications. In order to determine drug resistance mutations, RT-PCR and PCR steps were performed using RT gene specific primers. Subtypes and mutations in the virus genome were determined using the Stanford HIV drug resistance sequence database.

Results: In 122 treating patients, most of the major mutations  were associated with nucleoside and non-nucleoside drugs. subtype A in 66.4%, subtype D in 26.2% and subtype B in 7.4%  of the participants were reported. They were resistant to  Nucleoside RT Inhibitor drugs (23.7%) and Non-Nucleoside RT Inhibitor drugs(30.3%). The highest were related to Nevirapine (21.3%) and Efavirenz (19.7%) and the lowest to both Tenofovir and Zidovudine (91.5%).  

Conclusion: The use of two nucleoside RT inhibitor drugs combined with one protease inhibitor drug could be effective in the treatment of HAART.

Key words: HIV, Nucleoside RT Inhibitor, Non- Nucleoside RT Inhibitor 

</abstract>
	<keyword_fa></keyword_fa>
	<keyword>HIV, Nucleoside RT Inhibitor, Non- Nucleoside RT Inhibitor </keyword>
	<start_page>1</start_page>
	<end_page>8</end_page>
	<web_url>http://mlj.goums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-282&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Gol Mohammadi, R</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رضا گل محمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008321</code>
	<orcid>10031947532846008321</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>School of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی گلستان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tabaraei, A</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>علیجان تبرائی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008322</code>
	<orcid>10031947532846008322</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Golestan University of Medical Sciences</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی گلستان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Abbasi, A</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عبدالله عباسی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008323</code>
	<orcid>10031947532846008323</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>، دانشگاه علوم پزشکی گلستان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khademi, N</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ناهید خادمی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008324</code>
	<orcid>10031947532846008324</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Kermanshah, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mahdavian, B</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بهزاد مهدویان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008325</code>
	<orcid>10031947532846008325</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Kermanshah, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Javid, N</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ناعمه جاوید</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008326</code>
	<orcid>10031947532846008326</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی گلستان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kaleji, H</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسن کالجی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008327</code>
	<orcid>10031947532846008327</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی گلستان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>kamasi,A</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>علی کماسی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008328</code>
	<orcid>10031947532846008328</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Bazoori, M</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مسعود بازوری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846008329</code>
	<orcid>10031947532846008329</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی گلستان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Moradi, A</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عبدالوهاب مرادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>abmoradi@yahoo.com</email>
	<code>10031947532846008330</code>
	<orcid>10031947532846008330</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>School of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی گلستان</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
